Rysowanie – darem natury
„Rysowanie – darem natury,
dlaczego tak niewykorzystanym
w diagnozie i terapii psychopedagogicznej”
Cele kursu
1. Teoretyczne i praktyczne przygotowanie słuchaczy kursu do prowadzenia działań z zakresu diagnozy i wczesnego wspomagania rozwoju – w oparciu o wytwory dziecka (głównie jego rysunki).
2. Praktyczne przygotowanie do wstępnej diagnozy różnych problemów rozwojowych dziecka (głównie w kontekście jego dojrzałości szkolnej), zwłaszcza dziecka zagrożonego zaburzeniami czy opóźnieniami rozwojowymi (w oparciu o jego rysunki).
3. Ukształtowanie umiejętności słuchaczy kursu do zapewnienia odpowiednich działań postdiagnostycznych, stymulujących rozwój, od momentu wykrycia pewnych zaburzeń czy opóźnień rozwojowych do rozpoczęcia nauki szkolnej.
Adresaci kursu
Kurs nt: „Rysowanie – darem natury, dlaczego tak niewykorzystanym w diagnozie i terapii psychopedagogicznej” skierowany jest głównie do nauczycieli przedszkoli i nauczania zintegrowanego (w klasach I-III), nauczycieli świetlic, pedagogów szkolnych, osób prowadzących terapię pedagogiczną oraz psychologów, którzy chcą zdobyć nowe i dodatkowe kwalifikacje w zakresie diagnozy dojrzałości (gotowości) szkolnej i poszerzyć swoje umiejętności odnośnie oceny rozwoju psychoruchowego dziecka w oparciu o jego wytwory (głównie rysunki), a także do praktyków chcących podbudować swoje doświadczenia zawodowe dodatkową wiedzą naukową.
Ramowy program kursu
1. Wybrane zagadnienia z psychologii rozwojowej dziecka w 5-8 r. ż.
2. Ogólne właściwości i charakterystyczne cechy niektórych procesów psychicznych dzieci w wieku przedszkolnym i młodszym szkolnym.
3. Teoretyczne podstawy wczesnego wspomagania rozwoju psychoruchowego dziecka (zwłaszcza rozwoju grafomotorycznego; wstępne ćwiczenia grafomotoryczne – 3 zeszyty ćwiczeń wg W. Brejnaka).
4. Problemy psychopedagogiczne wobec dzieci o różnym tempie rozwoju psychoruchowego (dojrzałość „w ogóle” a dojrzałość szkolna).
5. Sposoby (metody) oceniania dojrzałości (gotowości) szkolnej – dawniej i dziś (m.in. wg A. Szemińskiej, B. Okoń-Wilgockiej, B. Janiszewskiej, W. Brejnaka).
6. Twórczość plastyczna dziecka jako najpowszechniejsze (obok zabawy) zjawisko w spontanicznej i ekspresyjnej aktywności dziecka (wg S. Szumana).
7. O czym mówią rysunki? Rysunek jako diagnoza funkcji poznawczych oraz rozwoju emocjonalno-społecznego.
8. Rysunek postaci człowieka jako narzędzie diagnostyczne rozwoju dziecka („Test Postaci” wg F. Goodenought; „Rysunek Człowieka” wg J. Royer’a – informacyjnie).
9. „Rysunek rodziny” wg A. Frydrychowicz i „Test rysunku rodziny” wg M. Braun-Gałkowskiej – informacyjnie.
10. Rysunek projekcyjny jako metoda badań psychologicznych oraz w psychoterapii (ogólnie i informacyjnie).
11. Warsztatowe zajęcia w oparciu o analizę ponad 500 rysunków dzieci badanych pod kątem dojrzałości szkolnej (rysunki na temat: „pani z panem na spacerze w czasie deszczu” oraz „chłopiec z dziewczynką grają w piłkę”.
Sylwetka absolwenta kursu
Na bazie wiedzy pedagogicznej i psychologicznej absolwent kursu będzie potrafił:
- wykorzystać podstawowe wiadomości do diagnozowania poziomu rozwoju psychoruchowego dziecka 5-8 letniego;
- organizować pracę diagnostyczną i terapię pedagogiczną dzieci z zaburzeniami czy opóźnieniami w rozwoju psychoruchowym.
Organizacja nauki:
Kurs trwa 16 godzin dydaktycznych.
Zajęcia realizowane są w formie 3-dniowych zjazdów (w piątki 4 godz. dydaktyczne – od 15-ej; w soboty 8 godz. dydaktycznych – od 9-ej i w niedziele 4 godz. dydaktyczne – od 9-ej).
Cena: 380 zł od osoby
Prowadzący kurs – psycholog Wojciech Brejnak
Psycholog Wojciech Brejnak zajmuje się diagnostyką i terapią dzieci i młodzieży oraz rodzin. Specjalizacja zawodowa: (1) poradnictwo psychologiczno-pedagogiczne, (2) diagnostyka i terapia dysleksji, dysgrafii i dysortografii (3) diagnostyka i opiniowanie gotowości (dojrzałości) szkolnej, (4) opiniowanie psychologiczne w sądowych sprawach rodzinnych, opiekuńczych i nieletnich oraz karnych.
Jest autorem ponad 300 artykułów i opracowań popularnonaukowych drukowanych w czasopismach oraz specjalistycznych wydawnictwach polskich i zagranicznych, a także jest autorem m.in. książek: „Kocham i wychowuję”, „Porozmawiaj ze mną … jak zapewnić dziecku dobry kontakt z otoczeniem”, „Dysleksja w teorii i praktyce” (współautor – K. J. Zabłocki), „Dysleksja”, „Czy Twój przedszkolak dojrzał do nauki”, „Kochaj i wspomagaj” oraz zeszytów do ćwiczeń graficznych „Będę pierwszoklasistą”, a także „Diagnozowanie osiągnięć edukacyjnych uczniów klas I-III. poradnik metodyczny do sprawdzianów kompetencji <co już umiem i potrafię>”, współautorki: H. Kitlińska-Pięta i E. Nowak, oraz „Wstępna diagnoza rozwoju uczniów rozpoczynających naukę”, współautorka D. Raczyńska, w: „Sprawdziany kompetencji dla uczniów kl. I <Co już umiem i potrafię>”.
Ważniejsze książki redagowane i współredagowane: (1) „Poradnictwo wychowawczo-zawodowe”, WSiP, 1980, (2) „Wybrane problemy dzieci i młodzieży ze specjalnymi potrzebami rozwojowymi w procesie edukacji”, współredaktor K. J. Zabłocki, UKSW 2004, (3) „Emocjonalno-społeczne uwarunkowania dojrzałości szkolnej”, UKSW 2008, (4) „Wczesna diagnoza i wspomaganie rozwoju dziecka z dysfunkcjami”, współredaktor K. J. Zabłocki, (5) „Pomoc psychologiczno-pedagogiczna. Wybrane zagadnienia”, współredaktor W. Woźniak, 2010, (6) „Zaburzenia tempa i płynności mowy”, UKSW 2010, współredaktor E. Wolnicz-Pawłowska.
Od 1996 r. na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Instytucie Psychologii prowadzi zajęcia z zakresu psychologii rewalidacyjnej i pomocy psychologicznej.
Przez wiele lat przewodniczył Warszawskiemu Oddziałowi Nr 1 Polskiego Towarzystwa Dysleksji i redagował Biuletyn Informacyjny Warszawskiego Oddziału PTD.